Εθνοβοτανολογία
|
Γράφει ο/η spinnet
|
|
16.02.09 |
 "Μετά το πρώτο ποτήρι βλέπεις τα πράγματα όπως θα ήθελες. Μετά το δεύτερο τα βλέπεις όπως δεν είναι. Τελικά, βλέπεις τα πράγματα όπως είναι στην πραγματικότητα και αυτό είναι το πιο τρομακτικό πράγμα στον κόσμο", έγραφε ο Oscar Wilde για το αψέντι. Εν έτει 2009, η "πράσινη νεράιδα", όπως το αποκαλούσε ο κόμης Δράκουλας, επέστρεψε δυναμικά στα μπαρ - η Ευρωπαϊκή Ένωση το νομιμοποίησε το 2007. Έπειτα από 95 χρόνια παράνομης διακίνησης νομιμοποιήθηκε και προσκαλεί να το γευτούν όσους μαγεύτικαν από αυτό, μέσα από τα κείμενα του Hemingway, του Baudelaire και του Apoliner και τα λεγόμενα του Van Gogh, του Lautrec και του Picasso μεταξύ άλλων.
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 16.02.09 )
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
Γράφει ο/η Tinkal
|
|
13.02.08 |
Υοσκίαμος
Hyoscyamus spp.
Henbane Species
Βασίλειο: Φυτά (Plantae)
Ομοταξία: Magnoliophyta
Τάξη: Magnoliopsida
Οικογένεια: Hyoscyamus
Οικογένεια: Solanaceae (Σωλανίδη)
Υπο-οικογένεια: Solanoideae
Tribe: Hysocyameae
Subtribe: Hyoscyaminae
Το γένος του Υοσκίαμου, περιέχει περίπου 20 αναγνωρισμένα είδη και όλα από αυτά υπάρχουν μόνο στην Ευρασία. Μερικά από αυτά είναι αρκετά σπάνια, οπότε δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο ρόλο στην εθνοβοτανολογία. Μερικά είδη μοιάζουν μεταξύ τους οπότε μερικές φορές είναι δύσκολο να γίνει αναγνώριση (Lu and Zhang 1986,87). Όλα τα είδη περιέχουν tropane alcaloids, υοσκιαμίνη και σκοπολαμίνη, μαζί με απο-σκοπολαμίνη, νορσκοπολαμίνη, λιττορίνη, τροπίνη, κουσκοϋδρίνη (cuscohydrine), tigloidine και tigloyloxytropane (Lindquist 1993, 461).
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 03.03.08 )
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
Γράφει ο/η spinnet
|
|
30.10.07 |
Η λέξη zombie φέρνει συνήθως στο μυαλό πλάσματα από πολυάριθμες ταινίες τρόμου -τους άμυαλους (κυριολεκτικά), σαπισμένους “ζωντανούς νεκρούς” που σέρνουν τα πόδια και έχουν τα χέρια τεντωμένα μπροστά τους, καταβροχθίζοντας την σάρκα των θυμάτων τους.
Τα zombie εμφανίζονται συχνά στην pop κουλτούρα, αλλά η έννοια του zombie έχει τις ρίζες της στη θρησκεία Vodun. Περισσότερο γνωστή ως voodoo, η θρησκεία αυτή παραποιήθηκε και “κιτρινίστηκε”, κυρίως στις ταινίες του Hollywood, σύμφωνα με τις οποίες οι πιστοί παίρνουν μέρος σε περίεργες τελετές που έχουν να κάνουν με κούκλες voodoo και κανιβαλισμό. Στην πραγματικότητα η θρησκεία Vodun διέπεται από ένα πολύπλοκο σύστημα δοξασιών που εξασκείται από 60 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Αναγνωρίστηκε ως η επίσημη θρησκεία του Μπενίν το 1996 και είναι η κύρια θρησκεία στην Αϊτή. Έχει οπαδούς στην Δομινικανή Δημοκρατία, τη Γκάνα, και στις μεγαλύτερες πόλεις του Αμερικανικού νότου όπως η Νέα Ορλεάνη. Στην Αϊτή το zombie είναι ένα αποδεκτό στοιχείο της κουλτούρας και κάθε χρόνο αναφέρονται ως και χίλια περιστατικά εμφάνισης zombie. Παρ’ όλα αυτά ο τρόπος με τον οποίο οι μάγοι μετατρέπουν τα θύματα τους σε zombie είναι ανοικτός προς συζήτηση. Έτσι, αν και συναρπαστικό, παραμένει ένα ασαφές φαινόμενο.
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 31.01.08 )
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
Γράφει ο/η Tinkal
|
|
22.01.07 |
Είναι ένα εξωτικό μανιτάρι που μοιάζει με το Βωλίτη το σατανά. Είναι είδος που φυτρώνει στη Νέα Γουινέα και πρώτος το μελέτησε και το αναγνώρισε ο φημισμένος Γάλλος μυκητολόγος Roger Heim. Αν και τα δυο αυτά είδη μοιάζουν μεταξύ τους, ωστόσο συγκρητικά ο Β. ο μανιακός είναι μικρότερος σε μέγεθος, έχει πόδι μακρύτερο, σάρκα πικρή και είναι τοξικότερος απο τον Βωλίτη το σατανά. Είναι μανιτάρι παραισθησιογόνο στο όποίο ο Ελβετός χημικός Albert Hofmann διαπίστωσε με χρωματογραφική μέθοδο, την παρουσία τριών ινδολικών ουσιών. Ο R. Heim έδωσε το όνομα μανιακός σε αυτό το Βωλίτη, γιατί οι κάτοικοι του χωριού Kuma, που κάνουν χρήση του, παρουσιάζουν ενα είδος μανίας, τρέλας, μετά την κατανάλωσή του.
Συνώνυμα : Tubiporus manicus (Heim 1972:171; Rätsch 1998).
Άλλες ονόμασίες : [Kuma] nonda gegwants ngimbigl (Heim 1972:171; Heim & Wasson 1964; 1965) ή nonda gegwants nyimbil (Reay 1977).
Βιβλιογραφία : Τα φαρμακευτικά μανιτάρια και οι θεραπευτικές τους χρήσεις (Δημήτρης Θ. Καλτεμλίδης – Εκδόσεις Ψυχάλου).
Ιστοσελίδες :
http://www.shaman-australis.com/~benjamin-thomas/boletus.html
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=PubMed&list_uids=14621139&dopt=Abstract
http://www.mushroomjohn.com/cult16.html
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 03.02.08 )
|
|
Γράφει ο/η Tinkal
|
|
21.10.06 |
Το 2737 π.χ στην Κίνα στην εποχή του αυτοκράτορα Shen Nung. Ενώ έβραζε νερό, μερικά φύλλα ενός δέντρου κάτω από το οποίο καθόταν, έπεσαν μέσα στο φλιτζάνι του. Επειδή τον εντυπωσίασε η γεύση, αποφάσισε να διαδώσει τη χρήση του. Έκτοτε, το τσάι αποτελεί βασικό συστατικό των φλιτζανιών και του χειμώνα μας.
 Είναι αφέψημα που προέρχεται από τα νεαρά φύλλα του δέντρου Camelia Sinensis και απαντάται σε πολλές ποικιλίες. Η χημική του σύσταση εξαρτάται από την ηλικία των φύλλων και τον τρόπο επεξεργασίας τους. Τα κύρια συστατικά του είναι η καφεΐνη (διεγερτικό που βοηθά στην διατήρηση γεύσης και αρώματος), η τανίνη (έχει πικρή γεύση και συμβάλλει στο χρώμα και στη δύναμη) και τα αιθέρια έλαια (δίνουν άρωμα και γεύση).
Το τσάι είναι επίσης πολύ καλή πηγή αντιοξειδωτικών. Μερικά είδη τσαγιού που κυκλοφορούν στο εμπόριο είναι το λευκό, το πράσινο, το μαύρο, το χαμομήλι, το τσάι του βουνού, το φλαμούρι ή τίλιο, το φασκόμηλο, η μέντα, ο σαμπούκος.
Στις αντιλήψεις μας επικρατεί λάθος τρόπος κατανάλωσης του, δηλαδή το χρησιμοποιούμε αμέσως μετά την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων κρυολογήματος, όπως για παράδειγμα ο βήχας. Κανονικά θα έπρεπε να το καταναλώνουμε το τσάι σε καθημερινή βάση, ώστε να προλαμβάνουμε τα δυσάρεστα συμπτώματα, και δεν ξεχνάμε πως η φύση αποτελεί το καλύτερο φαρμακείο.
Τα λόγια του τσαγιού.
«Ο έρωτας και το σκάνδαλο είναι οι καλύτερες γλυκαντικές ουσίες για το τσάι». Χένρι Φίλντινγκ
«Το τσάι είναι η καλύτερη μεθυστική ουσία για να ξεχάσεις την ταραχή του κόσμου», Τιν Γιτζένγκ.
«Υπάρχει πολύ ποίηση και συναίσθημα σε ένα φακελάκι τσαγιού», Ράλφ Γουόλντο Έμερσον.
«Ένα τσάι την ημέρα κάνει τον φαρμακοποιό να πτωχεύσει», κινέζικη παροιμία.
«Το τσάι είναι ένα φλιτζάνι ζωής», αγνώστου.
«Η τέλεια θερμοκρασία για το τσάι είναι δυο βαθμοί πάνω από την τέλεια θερμοκρασία του», Τέρι Γκουιλέμετ.
«Δεν υπάρχει μεγάλο η σοβαρό πρόβλημα που δεν μπορεί να λειανθεί από ένα ωραίο τσάι», Μπερναρντο Πολ Ερό.
«Αν κρυώνεις, ένα τσάι θα σε ζεστάνει Αν ζεσταίνεσαι υπερβολικά, θα σε δροσίσει. Αν είσαι θλιμμένος, θα σου φτιάξει την διάθεση. Αν είσαι αναστατωμένος, θα σε ηρεμήσει», Γκλαστόουν.
«Υπάρχουν ελάχιστες στιγμές στη ζωή που είναι ποιο ευχάριστες από τις ώρες που είναι αφιερωμένες στην τελετουργία του απογευματινού τσαγιού», Χένρι Τζέιμς.
Ένα τσάι την ημέρα
• Βοηθάει στην πρόληψη από τις ιώσεις
• Τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα
• Προστατεύει τον οργανισμό μας από τις επιδράσεις της ρύπανσης της ατμόσφαιρας
• Έχει αναλγητική δράση και προτείνεται για τους πονοκεφάλους και γενικά για όλους τους πόνους του σώματος.
• Μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα
• Μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου
• Προσφέρει προστασία εναντίον της νόσου Alzheimer
• Ενισχύει τη γρήγορη ανάπτυξη συγκέντρωσης της προσοχής
Φτιάξ’ το μόνος σου
Ο σωστός τρόπος παρασκευής του τσαγιού είναι ο εξής: ρίχνουμε τα φύλλα σε ζεστό νερό (όχι βραστό) και στη συνέχεια, ανάλογα με την ποικιλία, το αφήνουμε μέσα για μερικά λεπτά.
Συγκεκριμένα :
• Τσάι λευκό, 2-3 λεπτά
• Τσάι πράσινο, 2-3 λεπτά
• Τσάι μαύρο, 4-5 λεπτά
• Τσάι πράσινο αρωματικό, 2-4 λεπτά
• Τσάι μαύρο αρωματικό, 4-5 λεπτά
• Wulong αρωματικό, 5-6 λεπτά
• Βότανα (χαμομήλι, τσάι βουνού) 8-10 λεπτά
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 03.02.08 )
|
|
|
Γράφει ο/η Tinkal
|
|
19.10.06 |
 Ονομασία : Ντάτουρα - Datura
Οικογένεια : Σολανίδη - Solanaceae
[ Ελλ. Ακανθόμηλο, Αγριομπάμια, τάτλας, τάτουλας. αγριοκαρυά, βρωμόχορτο, μαγιόχορτο, διαολόχορτο, Ντάτουλα ]
[ Eng. Jimson Weed, Locoweed, Angel's Trumpet, Thorn Apple, Devil's Trumpet, Mad Apple, Stink Weed, Sacred Datura, Green Dragon, and Devil's Trumpet, Holy Flower of the North Star]
Η Ντάτουλα είναι ένα ακόμα μέλος της οικογένειας solanaceae. Είναι ξάδελφος του μανδραγόρα, του Υιοσκίαμου και της Μοίρα Άτροπο (Belladonna / Μπελαντόνα). Η Δατούρα είναι ένα σαμανικό, μαγικό και θρησκευτικό εργαλείο εδώ και αιώνες, ειδικά στην αρχαιότητα σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς. Είναι ένα παντοδύναμο φυτό και οι Αζτέκοι το θεωρούσανε ιερό. Η Δατούρα μπορεί να φυτευτεί γύρο από το σπίτι για να καταστρέψει τα μάγια αλλά και να τοποθετηθεί κάτω από το μαξιλάρι για να καταπολεμήσει την αϋπνία
Είναι φυτό μονοετές, με βλαστό όρθιο, διακλαδιζόμενο, λείο πράσινο, ύψος μέχρι 100 εκατοστά. Τα φύλλα είναι μεγάλα, έλλοβα, αυγοειδή, πολύ οδοντωτά, λεία. Τα άνθη είναι μεγάλα, στις μασχάλες των φύλλων, άσπρου χρώματος. Ο καρπός είναι ακανθωτός.
Η άνθηση αρχίζει τον Ιούλιο και διαρκεί μέχρι τον Οκτώβριο.
Συλλέγονται άνθη και φύλλα, όταν το φυτό είναι σε πλήρη άνθηση, ενώ τα σπέρματα όταν ωριμάσουν. Είναι φυτό φαρμακευτικό και δηλητηριώδες. Τα φύλλα και τα άνθη χρησιμοποιούνται, υπό μορφή τσιγάρων, εναντίον του άσθματος. Θεωρούνται επίσης αφροδισιακά, αντιεπιληπτικά, αντιρρευματικά, αντινευραλγικά. ανθυστερικά και αντιμελανχολικά. Τέλος τα σπέρματα θεωρούνται σπασμολυτικά
Μαγεία : Στην μαγεία, η Ντάτουλα συσχετιζότανε με τον Κρόνο και την Αφροδίτη. Χωρίς αμφιβολία με τον Κρόνο εξαιτίας των θανατηφόρων ιδιοτήτων του φυτού αλλά και γιατί ανθίζει μόνο το βράδυ. Με την Αφροδίτη λόγο του σχήματος του άνθους με την χαρακτηριστική μυρουδιά, αλλά και γιατί θυμίζει την είσοδο στην μίτρα (επίσης λόγο τις ονομασίας του, loveapple – μήλο του έρωτα). Ο Jim DeKorne παρατήρησε πως η Ντάτουλα αλλά και άλλα ατροπινούχα φυτά, συχνά συσχετίζονταν με γυναικεία δύναμη (αναφερότανε στην Θεά Κάλι)
Η Ντάτουλα χρησιμοποιούτανε ως μαγικό αλλά και για να σπάσει μάγια, για να προκαλέσει ύπνο, για να κάνει έντονα τα όνειρα αλλά και για προστατέψει από το κακό. Είχε χρήση ως δυνατό σαμανικό εργαλείο στην Β. Αμερική, για να βρει κάποιος το τοτέμ-ζώο του, για την επικοινωνία με πτηνά, για να δει κάποιος πνεύματα και όπως όλα τα ατροπινούχα φυτά, λέγεται ότι βοηθούσε για την επεξήγηση ιπτάμενων οιωνών.
Μεξικό : Η Ντάτουλα χρησιμοποιούταν σαν ένα Ιερό παραισθησιογόνο, ειδικά στο Μεξικό και την Νοτιοδυτική Αμερική. Το φυτό κατείχε μια σπουδαία θέση στην Ιατρική και τον Μαγικό και θρησκευτικό τομέα. Η Ντάτουλα είχε αναγνωριστεί από τα αρχαία χρόνια ως ένα δηλητηριώδες και δυνατό ναρκωτικό. Στις περιοχές του Μεξικού και της Νοτιοδυτικής Αμερική η Ντάτουλα μέτελ (Τολοάτσε στην διαλεκτό τους) χρησιμοποιούτανε ως παραισθησιογόνο για πολλούς αιώνες. Οι Ινδιάνοι Ιερείς αναφέρονταν στο φυτό σαν την «αδερφή του Ololiuqui» (Turbina corimbosa). Σε αυτές τις περιοχές το είδος Ν. μέτελ συσχετιζότανε με την ιεροτελεστία εισόδου κάποιου νέου στην εφηβεία. Από τα πολλά είδη Ντάτουλα που σχετίζονταν με διάφορες ιεροτελεστίες στην Ν. Αμερική, το προαναφερθέν είναι αυτό που του έχει δοθεί το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Κίνα (Τάοισμός) : Σε πρόσφατα Σανσκριτικά και Κινέζικα γραπτά αναφέρετε η Ντάτουλα μέτελ. Στην Κίνα, το φυτό θεωρούτανε ιερό : Όταν ο Βούδας κήρυττε, έπεσαν από τον παράδεισο σταγόνες βροχής πάνω στο φυτό. Στην αρχαία Κίνα, η Ντάτουλα καταναλωνότανε μαζί με κάνναβη, μέσα σε κρασί, σαν αναισθητικό σε χειρουργικές επεμβάσεις.
Γλωσσική προέλευση της Ντάτουλα μέτελ : Το όνομα μέτελ χρησιμοποιήθηκε προερχόμενος από τον αραβικό όρο Jouz-mathal, ενώ το όνομα Datura μετατράπηκε στα Λατινικά από τον Linnaeus, από την Σανσκριτική λέξη Dhatura.
Αραβία : Αναμφίβολα είναι το φυτό που ο Άραβας γιατρός Avicenna (Ali al-Husayn abd Allah Ibn Sina) αναφέρθηκε το ενδέκατο αιώνα με το όνομα Jouz-mathal ("metal nut"). Αυτή η αναφορά επαληθεύτηκε στα γραπτά του Διοσκουρίδη. Το 1578 ο Acosta ανέφερε τις ιδιότητες του ως φάρμακο για την ενίσχυση της λίμπιντο.
Ινδία : Στην Ινδία η γνώση του φυτού για τις ιδιότητες του αναφέρονται από τις προϊστορικές κιόλας εποχές. αναφερότανε ως το δάκρυ της Σίβα, θεά της καταστροφής. Χορεύτριες μερικές φορές καταναλώνανε κρασί με σπόρους από Ντάτουλα, και οποιοσδήποτε έπινε αυτό το ποτό, σε κατάσταση έκστασης έδινε απαντήσεις σε ερωτήσεις, αν και δεν είχε έλεγχο της θέλησης του, αδιαφορώντας σε ποιόν αναφερότανε, και έχανε οποιαδήποτε μνήμη κατά την δράση του φυτού, όταν χανότανε η επίδραση του.
Ελλάδα : Ο Άγγλος βοτανολόγος Gerard, πίστευε ότι η Ντάτουλα ήτανε η Ιππομανές στο οποίο ο Έλληνας λόγιος Θεόκριτος αναφερότανε, ότι οδηγούσε τα άλογα στην τρέλα. Στην αρχαία Ελλάδα οι Ιέρειες του Απόλλωνα έκαναν χρίση της Ντάτουλα για να αυξήσουν τις προφητικές τους ικανότητες. Επίσης υπάρχει αναφορά στο φυτό, στην Ομήρου Οδύσσεια.
Αγγλία : Αναφορά στο φυτό γίνεται στα έργα του Σέξπιρ: Χάμλετ, Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Αντώνιος και Κλεοπάτρα.
Παρόν : Ακόμα και τώρα, σπόροι και φύλλα του φυτού συχνά ανακατεύονται με Ινδική κάνναβη η καπνό και καπνίζονται στην Ινδοκίνα. Το 1578, στις ανατολικές Ινδίες, το χρησιμοποιούσανε σαν αφροδισιακό όπως έχει αναφερθεί από μελετητές.
Κατά την μέθη από Ντάτουλα, η φυσιολογική δραστηριότητα αρχίζει με συναίσθημα κόπωσης και της είσοδο σε περίοδο παραισθήσεων που ακολουθείται από έναν βαθύ ύπνο και απώλεια συνείδησης. Σε υπερβολικές δόσεις μπορεί να επέλθει ο θάνατος ή μόνιμη παραφροσύνη.
Τοξικολογία : Όλα τα μέρη του φυτού είναι τοξικά. Η ακριβής ποσότητα των αλκαλοειδών διαφέρει ανάλογα από το είδος, καλλιέργεια, περιοχή, θερμοκρασία, υγρασία και τοποθεσία. Η τοξικότητα του φυτού διαφέρει και είναι απρόβλεπτη. Τοξικότητα διαφέρει από φύλο σε φύλο, από φυτό σε φυτό και από εποχή σε εποχή. Αυτό έχει να κάνει με την επικινδυνότητα της χρήσης του, μιας και η δόση του δεν μπορεί να προβλεφθεί. Η μεγαλύτερη ποσότητα αλκαλοειδών υπάρχει στους σπόρους του φυτού : περίπου 0.1 mg ατροπίνης ανά σπόρο ή 3-6mg/50-100 σπόρους. Η θανατηφόρα δόση (LD50) για ενήλικες είναι >10 mg ατροπίνης ή >2-4 mg σκοπολαμίνης.
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 30.01.08 )
|
|
|
|
|
(11) Σχόλια